گز بدون قند

تاریخ انتشار :1395/01/17

گز شاخص ترین نماد هنر شیرینی سازی استان اصفهان است که می توان بسیاری از خصوصیات این فرهنگ را در آن دید. سابقه تولید این محصول به بیش از چند قرن می رسد که در طول سالیان ابزار و روش­های تولید هم گام با رشد علوم متحول شده به گونه­ای که امروزه دخالت دست در ساخت و فرآوری گز به حداقل رسیده است . علاوه بر ابزار و ماشین الات کیفیت و برخی از مواد تشکیل­دهنده این محصول هم در طی سالیان دستخوش تغییرات شده است. ترکیبات اصلی گز عبارت است از: شکر-  گلوکز– مغز پسته یا بادام- سفیده تخم مرغ- گلاب– ترنجبین و برخی طعم دهنده‌های گیاهی دیگر که استفاده از آن­ها نزد سازندگان مختلف فرق می کند و باعث تفاوت در کیفیت و طعم گزهای مختلف می شود.

توجه به افزایش انواع بیماری­های دیابتی و همچنین مضرات قند ساکاروز و گلوکز ضرورت تغییر در ساختار این محصول در جهت افزایش کیفیت این محصول را نمایان می­سازد. از نگاه اقتصادی حضور 5 میلیون بیمار دیابتی در کشور و در نگاهی وسیع­تر حضور 380 میلیون دیابتی در دنیا از شمول مصرف­کنندگان شیرینی جات و البته گز خارج شده­اند. از نگاه دیگر به عقیده کارشناسان یکی از دلایل اصلی چاقی که خود عامل اصلی بسیاری از بیماری­ها و مشکلات قلبی عروقی و.. .می­باشد قند مصنوعی یا همان ساکاروز می­باشد. لذا تولید محصولات رژیمی هم از دیدگاه اقتصادی هم از جنبه تغذیه مناسب چه برای بیماران دیابتی و چه برای افراد سالم ضرورت می­یابد. طرح حاضر در جهت تولید گز رژیمی با استفاده از عصاره درخت استویا گام برداشته است. سال­ها از گیاه استویا به عنوان شیرین­کننده برای از بین بردن مزه­ی تلخ گیاهان دارویی استفاده می­شده است. در دهه­ی 1970 روش­های استخراج عصاره استویا توسعه یافت و استویوزاید که 200 تا 300 بار شیرین­تر از ساکاروز است استخراج شد. در دهه­ی 1980 استویا به عنوان یک شیرین­کننده معروف شناخته شد و مصارف زیادی پیدا کرد و امروزه بعنوان یک قند رژیمی در شیرینی­جات مختلف کاربرد دارد. با توجه به توضیحات بالا، هدف از اجرای طرح تولید گز بدون قند از گیاه استویا می باشد.

ارسال نظر